Lijkkoets van Epe
Tot in het jaar 1882 was er in Epe e.o. geen lijkkoets. De kist met de overledene, die altijd thuis werd opgebaard, werd op de dag van de begrafenis door de buren naar het kerkhof gedragen. Kwam de begrafenisstoet van verre, dan werd de kist op een boerenwagen geplaatst.
In het jaar 1882 is door de Kerkeraad van de Hervormde Gemeente te Epe een lijkwagen aangeschaft. Gegevens van deze koets zijn niet bekend.

In 1915 blijkt deze lijkwagen dermate versleten te zijn dat de Kerkeraad besluit bij de firma Asjes in Alkmaar een nieuwe lijkwagen te bestellen. Begin 1916 werd de nieuw aangekochte lijkwagen door een delegatie van de Kerkeraad in Alkmaar bezocht en goedgekeurd. Per trein arriveert de lijkwagen in Epe. De lijkwagen werd gestald in het zogenaamde lijkwagenhuisje aan het eind van de Beekstraat (rechts) vlak bij het begin van de Tongerenseweg. Schuin tegenover het lijkwagenhuisje woonde in een klein boerderijtje Gerritje van Werven. Zij verzorgde de lijkwagen en het aankleden van de paarden voor een begrafenis en het weer afleggen van de kleden na de begrafenis. Haar broer Gerrit was belast met het schoonhouden van de lijkwagen. De lijkwagen kon worden besteld en betaald bij de administrateur der Diaconie van de Hervormde Gemeente Epe.

De eerste klas begrafenis is heden ten dage weer mogelijk.

Er waren drie klassen:
Eerste klas begrafenis: de paarden hadden een zwart afhangend dek over de rug en een zwart hoofddek met een pluim hoofd. Aan weerszijden van de lijkwagen werd een zwarte lamp bevestigd omfloerst door een lange, zwarte doorzichtige sluier (fl. 30,--).
Tweede klas begrafenis: de paarden waren op dezelfde wijze gekleed als bij de eerste klas, evenwel zonder pluim op het hoofd. Op de lijkwagen werden geen lampen bevestigd (fl. 15,--)
Derde klas begrafenis: de paarden werden niet "bekleed" en uiteraard ook geen lampen op de lijkwagen (fl. 8,50).


De lijkwagen was altijd bespannen door twee zwarte paarden. Voor op de "bok" van de lijkwagen zat de koetsier in het zwarte pak en met een hoge zijden zwarte hoed op.
De lijkwagen is in de loop der jaren onder andere bereden door de koetsiers Van Lohuizen, Bredenoord, Bart Witteveen, Bertus Pannekoek en Peter van Tongeren.
In 1933 werd de lijkwagen overgenomen door de in dat jaar opgerichte "Neutrale Begrafenisvereniging Gemeente Epe (later de Algemene Onderlinge Begrafenisonderneming Epe U.A.).

Tegen het eind van de jaren ’50 werd er nauwelijks nog gebruik gemaakt van de Eper lijkwagen. In 1961 werden nog vier overledenen naar hun laatste rustplaats gebracht met de lijkwagen.
De allerlaatste keer dat de lijkwagen nog dienst heeft gedaan was op donderdag 29 maart 1962. Begraven werd de heer Willem van Putten, die tijdens zijn leven zo nauw bij het begrafeniswezen van Epe, inclusief de lijkwagen, betrokken was geweest.
Vergeten stond de lijkwagen na 29 maart 1962 ergens in Epe op stal. Vele jaren later, in 1990, werd de lijkwagen weer van stal gehaald om overgebracht te worden naar de museumboerderij "Hagedoorns Plaatse" aan de Ledderweg 11 te Zuuk (gemeente Epe). De lijkwagen werd gestald in een aldaar bijgebouwde wagenschuur.

In 1994 heeft Emstenaar J.L. Pannekoek de lijkwagen van de museumboerderij aangekocht. Anno 1996 is de lijkwagen geheel gerestaureerd en staat er nu weer net zo stijlvol bij als in 1916. De lijkwagen heeft vanaf maart 1996 al weer dienst gedaan tijdens begrafenissen.

Koetsier J.L. Pannekoek zal, net als zijn vader in vroeger dagen deed, geheel in stijl met de Eper lijkkoets het vervoer van een overledene verzorgen. De koets wordt getrokken door twee zwarte Friese paarden met zwarte dekkleden en pluimen.Voor inlichtingen kunt u zich wenden tot: J.L.Pannekoek, Stationsweg 73 8166 KA Emst. 0578 – 662708 of bij uitvaartverzorging Henk van Vemde